ورق فولاد خام

فولاد یا پولاد آلیاژی از آهن است که بین ۰٫۰۰۲ تا ۲٫۱ درصد وزن آن کربن است. خواص فولاد به کمک تغییر در درصد کربن، عناصر آلیاژی و عملیات حرارتی قابل کنترل است.

در صورت نیاز به توضیح بیشتر و یا ثبت سفارش با شماره های موجود در لینک تماس با ما تماس حاصل نمایید.

فولادهای آلیاژی شامل سه گروه است که بر اساس مجموع عناصر آلیاژی غیر از کربن، تقسیم بندی می گردند: *فولادهای کم آلیاژی با عناصر آلیاژی کمتر از 5 درصد *فولادهای با آلیاژ متوسط با عناصر آلیاژی 5 تا 10 درصد *فولادهای پرآلیاژ با عناصر آلیاژی بیش از 10 درصد

اگر چه فولاد هاى ساده كربنى را مى توان درمحدوده ی وسيعى از استحكام و با هزینه نسبتا کم توليد کرد، اما خواص اين فولاد ها هميشه جوابگوی تمام كاربردهاى مهندسی نيست. به طوركلى فولاد هاى كربنى محدوديت های زير را دارند:

1. استحكام اين فولاد ها را نمى توان تا حد زیادی افزایش داد زیرا مقاومت در برابر شکست آنها کاهش چشمگیری می یابد.

2. اين فولاد ها قابليت سخت شدن عمقى ندارند و مقاطع ضخیم را نمى توان با عملیات حرارتی سخت کرد.

3. براى ايجاد ساختار سخت در فولاد هاى ساده كربنى وكربن متوسط، سرعت سرد کردن زیاد از دمای بالا، لازم است. اين سريع سرد کردن منجر به ترک خوردن فولاد عملیات حرارتی شده مى شود.

4. مقاومت به ضربة فولاد های ساده كربنى در دماهاى پايين کم است.

5. در بيشتر محيطهاى صنعتى مقاومت به خوردگى فولاد هاى ساده كربنى، ضعيف است.

6. فولاد های ساده كربنى در دماهای بالا به آسانى اكسيد مى شوند.

 

با در نظرگرفتن دلايل فوق، توليد فولاد های آلياژی توسعه يافت. اين فولاد ها اگر چه از نظر قيمت نسبت به فولاد هاى ساده كربنى گران ترند ولى در بيشتر موارد كاربرد آنها اقتصادي تر است. در بعضى موارد كاربردى، فولاد هاى آلياژى تنها موادى هستند که جوابگوى تمام خواسته های مهندسى مى باشند. عناصر آلياژى كه در توليد فولاد هاى آلياژی به كار مى روند، عبارت اند از نيكل، كرم، موليبدن، منگنز، سيليسيم و واناديم. برخى عناصر ديگر از جمله كبالت، مس و سرب گاهى افزوده مى شوند.